σημειωματαριο κηπων

Μαΐου 12, 2015

κατηγορίες

 

 

 

 

 

Τό πρώτο πράγμα που θα ’πρεπε να τού εξηγήσω αν κατέβαινε ένας αρειανός σ’ αυτόν τόν πλανήτη θα ήτανε για τά λεφτά.

Και μετά, αφού θα είχε καταλάβει τή λέξη λεφτά, θα προχωρούσαμε στα υπόλοιπα βασικά.

Και τά υπόλοιπα βασικά είναι χοντρικά τά εξής : οι άνθρωποι σ’ αυτόν τόν πλανήτη χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες : αυτούς που δεν έχουν τίποτα, αυτούς που έχουν λίγα, κι αυτούς που έχουν πολλά. Η πρώτη κατηγορία είναι η πολυπληθέστερη, και οι άλλοι μισοί είναι η δεύτερη κατηγορία. Η τρίτη κατηγορία συμπεριλαμβάνει ελάχιστους. Ταυτοχρόνως, η πρώτη και η τρίτη κατηγορία είναι σχετικά μονοδιάστατες. Η δεύτερη κατηγορία όμως είναι ευέλικτη, και έχει σχετική ποικιλία. Σ’ αυτήν μπορούμε να διακρίνουμε τρεις βασικές υποκατηγορίες : Αυτούς με τά λίγα βασικά, αυτούς με τά λίγα αρκετά, και αυτούς με τά λίγα πολλά.

Ταυτοχρόνως, εάν θα έπρεπε να τού εξηγήσω τήν εικόνα από άποψη χώρου θα τού έλεγα ότι η πρώτη κατηγορία βουλιάζει τόν πλανήτη από τό βάρος και τόν όγκο της, η δεύτερη τόν ισορροπεί σαν τή σαβούρα πάνω στο πλοίο, και η τρίτη δεν φαίνεται καν με γυμνό μάτι, χωράνε όλοι σ’ ένα μικρό κρουαζιερόπλοιο που ταξιδεύει γαλήνια σε κάποια από τίς αχανείς μας θάλασσες.

Κι αν μεταφερόμαστε στη συνέχεια σε πιο λεπτεπίλεπτες έννοιες όπως είναι η ιστορία, θα τού έλεγα να προσέξει πως δεν υπάρχουν απευθείας αντιστοιχίες με τούς παραπάνω όγκους και τούς χώρους εδώ : στην πραγματικότητα, στα βιβλία τής ιστορίας, θα διαβάζει από τό μυαλό τής σαβούρας και μόνο, ο όγκος που βουλιάζει τόν πλανήτη ξαφνικά θα εξαφανίζεται, και οι επιβάτες τού κρουαζιερόπλοιου μολονότι ζουν με τήν αυταπάτη ότι είναι πανταχού ορατοί και υπαρκτοί, στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν : ή μάλλον υπάρχουν σαν να μην υπάρχουν : υπάρχουν με τόν ίδιο τρόπο που υπάρχει η πανούκλα, έχουν τή δύναμη να προκαλέσουν θανατηφόρες καταστροφές αλλά στην πραγματικότητα είναι ψύλλοι πάνω στις ράχες ποντικιών. Ο εγκέφαλος τού πλανήτη, ό,τι πιο λεπτεπίλεπτο έχει παράξει, η τέχνη του, η φιλοσοφία του, η ποίηση, προέρχεται αποκλειστικά από τήν σαβούρα.

Αυτή τή σαβούρα μετά, αν έχεις διάθεση, και δεν σού ’χουν κοπεί κιόλας τά πόδια, θα κάτσουμε να τήν αναλύσουμε. Η κάθε υποκατηγορία της έχει τή συμμετοχή της στη δημιουργία, και είναι διαφορετικά δημιουργική. Είναι όμως, όπως είπα και στην αρχή, ο μόνος πληθυσμός που μπορεί ν’ ανοίξει πόρτες, που έχει δηλαδή πόρτες μπροστά του, τίς οποίες μπορεί να τίς βρει και μισάνοιχτες : φυσικά άλλου είδους πόρτες είχε ο μονταίνιος, και άλλες ο βαν γκογκ : Με άλλες οικονομικές δυνατότητες ξεκίνησε από τήν πόλη του ο επίκουρος, και με άλλες ο μπρούνο : Όλοι όμως προέρχονταν από οικογένειες που είχαν εκείνα τά λίγα αλλά αρκετά ή πολλά : (Στο άκουσμα τής λέξης Μπρούνο, ο αρειανός μου θα χαμογελούσε με τρυφερότητα). Αλλά εγώ θα τόν ξεκινούσα διαφορετικά.

 

 

από τό ανέκδοτο μυθιστόρημα «μέρες τοπίου»

 

 

 

richard avedon

    marcel duchamp : alexander liberman

 

 

 

 

 

Advertisements

2 Σχόλια »

  1. συνέχισε χάρη 🙂

    Σχόλιο από katabran — Μαΐου 12, 2015 @ 6:41 πμ | Απάντηση

    • μερσι katabran μου, συνεχιζει σε μεγεθος «τούβλου» καταπώς λεν oι προσφιλεις ελλληνες εκδοτες

      Σχόλιο από χαρη — Μαΐου 13, 2015 @ 3:14 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: