σημειωματαριο κηπων

5 Ιουλίου 2011

κ. π. καβάφης, 3 : τό ξέρω που χρειάζεται σοβαρότης…

τά δύο προηγούμενα για τόν καβάφη (κατά σύμπτωση καλοκαιρινά κι εκείνα) εδώ και εδώ

 

        

.

   επειδή αντιπαθώ φοβερά τήν πολλή σοβαρότητα, αυτήν που τρομοκρατεί με τό μεγάλο της βάθος (τό οποίο, όπως είπε και ο χέγκελ (και δεν είν’ ανέκδοτο) αν καταντήσει αυτοσκοπός (ή δεν θυμάμαι πώς αλλιώς τό είπε) παύει να έχει τελικά νόημα)
   και επειδή οι καιροί επιτάττουν κατά τ’ άλλα (δηλαδή εννοώ κατά τό παπαδιαμαντικό «ο φλοίσβος επιτάττει σιωπήν») επιτάττουν λοιπόν και σοβαρότητα εκτός από τόν γνωστό μας θυμό
   είπα να τήν διασκεδάσω λίγο αυτήν τήν σοβαρότητα με ένα, σοβαρότατο κατά τ’ άλλα, κείμενο τού καβάφη
   από τά εις εαυτόν : αυτά που έγραφε για τόν ίδιο δηλαδή, και ανακαλύφτηκαν πολύ μετά τόν θάνατό του :

 

   Τό ξέρω που για να επιτύχει κανείς στην ζωή, και για να εμπνέει σεβασμό χρειάζεται σοβαρότης. Και όμως μέ είναι δύσκολο να είμαι σοβαρός, και δεν εκτιμώ τήν σοβαρότητα.

   Ας εξηγηθώ καλλίτερα. Μέ αρέσει στα σοβαρά μόνον η σοβαρότης· δηλ. ½ ώρα, ή μια ώρα, ή δυο ή 3 ώρες σοβαρότητα τήν ημέρα. Συχνά βέβαια και σχεδόν ολόκληρη μέρα σοβαρότητα.

   Άλλως μέ αρέσουν τά χωρατά, η αστειότης, η ειρωνεία η με ευφυή λόγια, τό χαμπαγκάρισμα (humbugging).

   Αλλά δεν κάνει

   Δυσκολεύει τές δουλειές –

   Διότι ως επί τό πλείστον έχεις να κάμνεις με ζευζέκηδες και αμαθείς. Αυτοί δε είναι πάντοτε σοβαροί. Μούτρα, σέρια ζωωδώς· πού να αστειευθούν· αφού δεν καταλαμβάνουν. Τά σέρ(ι)α τους μούτρα είναι αντικατοπτρισμός. Όλα τά πράγματα είναι προβλήματα και δυσκολίες για τήν αγραμματοσύνη τους και για τήν κουταμάρα τους, γιαυτό σαν βώδια και σαν πρόβατα (τά ζώα έχουν σοβαρότατες φυσιογνωμίες) είναι περιχεμένη επάνω στα χαρακτηριστικά τους η σοβαρότης.

   Ο αστείος άνθρωπος γενικώς περιφρονείται, τουλάχιστον δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν σημαντικά, δεν εμπνέει πολλήν πεποίθησιν.

   Γι’ αυτό κ’ εγώ καταγίνομαι στους πολλούς να παρουσιάζω σοβαρήν όψι. Ηύρα πως μεγάλως μέ διευκολύνει τές υποθέσεις μου. Εσωτερικώς γελώ και αστειεύομαι πολύ.

26. 10 ’08

(καβάφης 45 χρόνων)

 

   τά κείμενα αυτά έχουν γενικά πολύ μεγάλο ενδιαφέρον : αλλά εμένα πολύ μ’ αρέσει κι ένα μικρό (μια σημείωση δίπλα σ’ ένα ποίημα δηλαδή) που λέει έτσι με κεφαλαία :

 

ΟΧΙ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙ.
ΑΛΛΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕΝΕΙ
ΕΔΩ.

 

   και σκέφτομαι, τί να σημαίνει άραγε αυτό τό «μπορεί να μένει εδώ»; ίσως δύο τουλάχιστον πράγματα :
   1 : ότι παρ’ όλο που δεν μπορεί να τό εντάξει στον γενικό σχεδιασμό του, ή ακόμα και παρ’ όλο που τό βρίσκει ατελές, κάτι σ’ αυτό τού αρέσει, και θέλει να τό βλέπει, να γυρνάει και να τό ξαναδιαβάζει πού και πού,
   και
   2 : προσέχει τόν μελλοντικό του αναγνώστη, τόν «ιδανικό» του αναγνώστη, προβλέπει με σιγουριά στο μέλλον, ξέροντας τήν αξία τής δουλειάς του, και υποθέτοντας ότι για τόν μελετητή του (που τόν προεξοφλεί) θα έχει μια αξία κι αυτό.
   αυτοί λοιπόν οι δύο καβάφηδες (ο αδύναμος, που δεν μπορεί ας πούμε να αποχωριστεί ένα έργο όσο ατελές κι αν είναι, κι ο παντοδύναμος που ξέρει τήν αξία τού έργου του πολύ καλά) ενώνονται για μία στιγμή, άμα προσέξεις, σε ένα εσωτερικώς γελώ και αστειεύομαι πολύ

 

 

.

.

(όσο για τή σχέση τής σημείωσης με τό ποίημα για τό οποίο γράφτηκε : αυτό χρειάζεται παραπάνω συζήτηση : ίσως στο επόμενο – όπως είπα, αυτήν τήν εποχή τά κείμενά μου θα είναι σύντομα, αν δεν είναι απλές αναδημοσιεύσεις από παλιότερα)

.
.
.
.
τό αρχείο καβάφη στο σπουδαστήριο νέου ελληνισμού
.
  
Advertisements

19 Σχόλια »

  1. Εξαιρετικό! Ευχαριστώ Χάρη 🙂
    [να το αφιερωσω στον κ. Πάγκαλο;]

    Σχόλιο από rodia — 5 Ιουλίου 2011 @ 3:46 πμ | Απάντηση

  2. 😆 😆 ( : οι αφιερώσεις ελεύθερες – μόλις συνδύασα τα μούτρα όπως τα εννοείς έφτιαξα σηκώτι…)

    αλλά Ροδιά μου η ταχύτητά σου ξεπερνάει κάθε σοβαρότητα! 😀
    φιλιά

    Σχόλιο από χαρη — 5 Ιουλίου 2011 @ 4:24 πμ | Απάντηση

  3. ευτυχώς που υπάρχει πάντα αυτό το «εδώ¨-μακριά απο τις δημοσιότητες και τις εκπτώσεις σοβαροφάνειας
    καλημερούδια Χάρη και Ροδιά!
    (μα τι ωραία ονόματα)
    χχχ

    Σχόλιο από χ.κ. — 5 Ιουλίου 2011 @ 9:30 πμ | Απάντηση

  4. Έξοχα!

    Σχόλιο από Δύτης των νιπτήρων — 5 Ιουλίου 2011 @ 12:18 μμ | Απάντηση

  5. Εξαιρετικό 🙂

    Σχόλιο από renata — 5 Ιουλίου 2011 @ 2:22 μμ | Απάντηση

  6. χριστίνα καλημέρα σου 🙂 τί καλά που το είπες: «εκπτώσεις σοβαροφάνειας», ακριβώς (αμ, τά τρώμε στη μάπα συνέχεια, καθαρίζει και κάνας καβάφης για πάρτη μας…)

    (η ροδιά φαντάζομαι κοιμάται ύστερα απ’ το χτεσινό ξενύχτι 😛 )

    Σχόλιο από χαρη — 5 Ιουλίου 2011 @ 4:37 μμ | Απάντηση

  7. Δύτη σ’ ευχαριστώ! 🙂

    (εδιτ: ευχαριστίες στην νυοστή!)

    Σχόλιο από χαρη — 5 Ιουλίου 2011 @ 4:39 μμ | Απάντηση

  8. Ρενάτα μου 🙂 πολύ χαίρομαι! να’σαι πάντα καλά κοριτσάκι μου!

    Σχόλιο από χαρη — 5 Ιουλίου 2011 @ 4:42 μμ | Απάντηση

  9. πωπω καρφιά!!! κοιμαμαι οταν νυσταζω -εχω αυτο το πλεονεκτημα! ;Ρ
    Εσπασα το κεφαλι μου να σκεφτομαι πώς μπαινουν σημειωματα στα περιθωρια των μπλογκς.. αλλα τελικα ειναι ολόκληρα σημειώματα.. ετσι δεν ειναι; Οποτε, στη περιπτωση αυτή, ποιο ειναι το έργο; ε;
    ..μαλλον αδικως σπαταλαμε χρονο ή ο μελετητης του μελλοντος θα συνθετει ο ιδιος το εργο που γουσταρει απο τα σημειωματα; :))

    Σχόλιο από rodia — 5 Ιουλίου 2011 @ 5:08 μμ | Απάντηση

  10. νάτην που ξύπνησε! 😀 (άκου «καρφιά» : χάδια ήτανε βρε συ!)
    κοιμάσαι όταν νυστάζεις: αυτό λέγεται σοβαρότητα στον ύπνο ( : τα γένια 😛 μου βλογάω)
    «σημειώματα στα περιθώρια»: αν δεν είναι μεταφορικό και εννοείς τα widgets, πρέπει να τα πούμε με η-μέλια (καλά έχει πλάκα να παραδίνω και μαθήματα, αλλά μού’κανε επαρκή φροντιστήρια πριν κάτι αιώνες η L’ Enfant)

    ο μελετητής τού μέλλοντος λοιπόν θα το γλεντήσει, ε;
    😆 😆

    Σχόλιο από χαρη — 5 Ιουλίου 2011 @ 6:08 μμ | Απάντηση

  11. Πολύ καλό! Απολαυστικός Καβάφης! Για πες μου όμως κι εμένα του τεμπέλη (που βαριέται να ψάξει στο αρχείο), ποιο ποίημα αφορά η γλυκύτατη μικρή σημείωση στο τέλος;

    Σχόλιο από rogerios — 5 Ιουλίου 2011 @ 8:40 μμ | Απάντηση

  12. Ρογήρε είσαι συ ένας! (πειρασμός 😛 ) Αφού υποσχέθηκα ότι θα ακολουθήσει άλλη (και σε πληροφορώ ότι έχουν προγραμματιστεί προς το παρόν 3) ανάρτηση με τις λεπτομέρειες, τι θέλεις εσύ τώρα; να τά κάψω τα κακόμοιρα τα ποστ;
    (πάντως τέτοιες λεπτομέρειες δυστυχώς δεν έχει το αρχείο στο web – θα πρέπει ν’ ανοίξεις το μεγάλου σχήματος «λεύκωμα καβάφη / ερμής» και να ψάχνεις, να ψάχνεις, να ψάχνεις)
    σε εν-δυνάμωσα μήπως τώρα;
    😉

    Σχόλιο από χαρη — 5 Ιουλίου 2011 @ 9:05 μμ | Απάντηση

    • ΟΚ, δεν επιμένω! 🙂 Τι δηλαδή, να μου μείνει κι η ρετσινιά ότι τα καταστρέφω όλα;
      Ελπίζω μόνο να μην αργήσει! 🙂

      Σχόλιο από rogerios — 5 Ιουλίου 2011 @ 9:24 μμ | Απάντηση

  13. ξερει πολλα το χερι, οπου κι αν γραφει χαρη μου!
    χερι που γραφει, καθαρα, ιδιως οταν γραφει, στ’ ακαλυπτα, τα νωτα σου απάνω…

    Σχόλιο από katabran — 6 Ιουλίου 2011 @ 12:35 μμ | Απάντηση

    • γεια σου katabran! έχεις τόσο δίκιο νομίζω , για το «χέρι που ξέρει» : ειδικά αν είναι ανθρώπου που έζησε *τόσο* ακάλυπτος όσο (τόλμησε) ο κ. π. κ. 🙂

      (άκουσα και το τραγούδι σου στης L’ Enfant – ωραίο… 😀 )

      Σχόλιο από χαρη — 6 Ιουλίου 2011 @ 4:30 μμ | Απάντηση

      • σε φχαριστώ που κατά κκάποιο τρόπο επικοινωνείς μαζί μου χάρη…

        Σχόλιο από katabran — 6 Ιουλίου 2011 @ 9:45 μμ | Απάντηση

        • 🙂
          σκέφτηκα να σού βάλω και μια εικονίτσα (κατά τις οδηγίες «στο από κει») αλλά μάλλον δεν κατάλαβα τίποτα! 🙄

          Σχόλιο από χαρη — 7 Ιουλίου 2011 @ 2:35 πμ | Απάντηση

  14. Reblogged στις Manolis.

    Σχόλιο από vequinox — 5 Αυγούστου 2016 @ 5:18 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: