σημειωματαριο κηπων

5 Ιουνίου 2011

imagine 1989 : τό αγόρι με τό άσπρο πουκάμισο

.

.

γιατί η φαντασία μπορεί να λειτουργεί και ως μνήμη, στις δημιουργικότερες στιγμές της…

(κάτω απ’ τό βίντεο στο γιουτούμπ η ενημέρωση είναι αρκετά πλήρης (παρμένη όπως λέει από τήν wiki) και δεν θέλω να γράψω τίποτ’ άλλο)

: μόνο ότι τό ποστ οφείλεται στον τσαλαπετεινό και τό (σημερινό) μπαζάρισμά του

.

.

.

 

8 Σχόλια

  1. Ένα χαμόγελο με κλείσιμο ματιού 😉
    και φεύγω πετώντας για την πλατεία.

    Σχόλιο από Τσαλαπετεινός — 5 Ιουνίου 2011 @ 5:57 μμ

    • να’σαι καλά Τσαλαπετεινέ μου με τα πετάγματά σου που μάς τά κολλάς 🙂

      Σχόλιο από χαρη — 5 Ιουνίου 2011 @ 9:11 μμ

  2. Μια αγωνιστική καλησπέρα και μια μεγάλη αγκαλιά.
    Σε πεθύμησα.

    Σχόλιο από silentcrossing — 5 Ιουνίου 2011 @ 6:23 μμ

    • Silent 🙂 τί να σού πω; μία από τα ίδια; 😉

      Σχόλιο από χαρη — 5 Ιουνίου 2011 @ 9:13 μμ

  3. Φέτος λόγω συγκυριών ξέχασα τελείως αυτή την επέτειο…

    Βρήκα όμως Χάρη, το σχόλιο σου στο προπέρσινο δικό μου αφιέρωμα, σχετικά με τον νέο με το λευκό πουκάμισο!

    Σχόλιο από tsalapeteinos — 6 Ιουνίου 2011 @ 12:29 πμ

    • Tsal, εκείνο (το δικό σου) ήταν αφιέρωμα! Ξαναπήγα και τα θυμήθηκα όλα…
      (σχόλια επί σχολίων, κι ήταν όπως πάντα κι ο «αδελφός» σου… ομόπτηνος, στον οποίο χρωστάω το σημερινό 🙂 )
      και σού είχα βρει τότε και τις πληροφορίες από τις εφημερίδες που δεν μπορούσα να βρω σήμερα

      σ’ ευχαριστώ που μού το θύμισες, φιλιά 😀

      Σχόλιο από χαρη — 6 Ιουνίου 2011 @ 1:32 πμ

  4. Μια και ο λόγος περί δημοσιευμάτων και αφιερωμάτων, είχαμε μια κουβέντα πρόσφατα με «συνάδερφο» blogger, για την θεσμοθετημένη σχεδόν πολιτική… κλοπιράιτ που εφαρμόζεται τελευταία, όχι μόνο στο διαδίκτυο αλλά ακόμα και από σοβαρά υποτίθεται έντυπα. Προφανώς η άτιμη η κρίση έχει βάλει την ουρά της και σε αυτό. Και αν γίνεται αυτό εις βάρος κάποιου που γράφει από χόμπι και προσωπική ευχαρίστηση μόνο, ας πούμε πως είναι μόνο αγένεια. Αλλά αν γίνεται εις βάρος κάποιου που ζει από αυτό, δεν είναι απλά κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας – όρο τον οποίο δε συμπαθώ ιδιαίτερα, γιατί μου ακούγεται σαν μετά τα υλικά πράγματα να θέλουν να κατωχυρώσουν με τίτλους ιδιοκτησίας και το πνεύμα – είναι κανονική κλοπή.

    Σχόλιο από tsalapeteinos — 6 Ιουνίου 2011 @ 11:37 μμ

  5. Tsal μου είναι όντως μεγάλη συζήτηση αυτή που είχατε με τον «συνάδελφο»… 🙄 είναι μια ποταπότητα κατά τη γνώμη μου, γιατί συν τοις άλλοις προϋποθέτει και την ευρέως διαδεδομενη αντίληψη τού αστούλη ψευταράκου πως ο συγγραφέας (ή όποιος άλλος καλλιτέχνης κλπ) είναι εκ φύσεως πάμπλουτος
    εγώ πάντως αντιπαθώ και τη λέξη ιδιοκτησία και τη λέξη πνεύμα (για τη δεύτερη πιστεύω ότι εξιδανικεύει μια απλή ικανότητα που έχουν όλοι οι άνθρωποι και που λέγεται απλώς σκέψη…)
    αλλά, όσες φορές προσπάθησα να το σκεφτώ καλύτερα, κατάληξα ότι ο σφετεριστής τού έργου ενός άλλου πιστεύει ακράδαντα και στις 2 αυτές λέξεις, και στο πνεύμα (ότι δεν διαθέτει) και στην ιδιοκτησία (ότι δικαιούται να διαθέτει αυτός, και όχι ο άλλος) 😦

    Σχόλιο από χαρη — 7 Ιουνίου 2011 @ 3:16 μμ


RSS feed for comments on this post.

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: