σημειωματαριο κηπων

Φεβρουαρίου 17, 2011

giordano bruno 411

   

.

ο (μεγάλος) (και, επιπλέον, μικρόσωμος ή κοντός όπως παραδίδεται ότι ήτανε) φιλόσοφος τζιορντάνο μπρούνο σήκωσε λοιπόν τό δάχτυλο (διδακτικά; ήταν γνωστό πως ήταν καλός δάσκαλος, είχε μαθητές σε όλη τήν ευρώπη – και στις βασιλικές αυλές επίσης) και είπε προς τούς δικαστές του όταν άκουσε τήν καταδίκη – πως θα καιγότανε ζωντανός επειδή δεν δέχτηκε με τίποτα να ανακαλέσει τίς φιλοσοφικές του θεωρίες :

και μπορεί εσείς να φοβόσαστε τώρα περισσότερο καθώς μού απαγγέλλετε αυτήν τήν καταδίκη, απ’ όσο φοβάμαι εγώ που τήν ακούω

: maiori forsan cum timore sententiam in me fertis quam ego accipiam

giordano bruno nolanus :

ο τζιορντάνο μπρούνο από τήν νόλα (κοντά στη νάπολη) τής νότιας ιταλίας (περήφανος όπως έλεγε για τά αδέλφια του, τούς έλληνες προσωκρατικούς), αφού γύρισε τούς δρόμους τής ευρώπης διδάσκοντας τίς άθεες¹, ερωτικές², και ασεβείς³ θεωρίες του, κάηκε τελικά (συμβολικά (όπως τό θέλησαν οι κοσμικές και θρησκευτικές αρχές τής ιταλικής αναγέννησης) στις αρχές τού 17ου αιώνα : στις 17 φεβρουαρίου τού 1600, στην πλατεία campo de’ fiori τής ρώμης) σε σιγανή φωτιά για να μην πεθάνει αμέσως ύστερα από τά φριχτά ούτως ή άλλως βασανιστήρια στα οποία τόν υποβάλανε κι αφού τού ράψανε στο τέλος και τό στόμα για να μην μιλάει άλλο

όμως ο μπρούνο είχε (και στο θέμα τού φόβου) δίκιο (όπως είχε άλλωστε δίκιο και στο θέμα τής φιλοσοφικής θεωρίας του «τών άπειρων κόσμων», πράγμα που σήμερα η επιστήμη τό ξέρει άφοβα) : η κοσμική και εκκλησιαστική εξουσία εξακολούθησε να τόν φοβάται δηλαδή και μετά θάνατον τόσο, ώστε και να προσπαθήσει να εμποδίσει τήν ανέγερση ενός αγάλματός του (τρεις αιώνες μετά από τό μαρτύριο του στην ίδια πλατεία) τό 1889, και να απαγορέψει μια τελετή στη μνήμη του που θέλησαν νέοι, από τήν ιταλία και τόν κόσμο, να κάνουν στις 17 φεβρουαρίου τού 2000 γύρω απ’ τό ίδιο άγαλμα για τήν επέτειο τών 400 χρόνων από εκείνη τήν πυρά…

σήμερα που έχουμε 17 φεβρουαρίου τού 2011 και τήν 411η επέτειο τής φωτιάς που δεν φώτισε αλλά προσπάθησε κάτι να σβήσει, αφιερώνω τήν υπόμνηση τής  φράσης αυτής σε όλους όσους τά τελευταία χρόνια αψηφούν και πάλι τούς φόβους τους για να βγουν στους δρόμους τής ευρώπης (και τού κόσμου) και να εμποδίσουν τήν ελάχιστη δυνατή ελευθερία που μάς απόμεινε – και πάνω απ’ όλα τά λόγια μας ή τή σκέψη μας – να απαγορευτούν ξανά

 

: αν ο χρόνος όμως είναι (όπως και τό σύμπαν κατά τόν μπρούνο) ατέλειωτος και άπειρος, είμαστε μέσα σ’ όλ’ αυτά σίγουρα λιγότερο μόνοι

    *τά πλήρη «πρακτικά» τής δίκης τού μπρούνο (καθώς και τών βασανιστηρίων και τής ανάκρισης, που όλα κράτησαν συνολικά εφτά χρόνια μέχρι να κορυφωθούν στην πυρά τής «πλατείας τών ανθέων» στη ρώμη) τό βατικανό ισχυρίζεται ότι έχουν χαθεί : και είναι πιθανό πράγματι να καταστράφηκαν –  πράγμα που είναι χαρακτηριστικό τού φόβου τών εκτελεστών του για τόν ίδιο, όπως είχε προβλέψει στην περίφημη φράση του, όταν άκουσε τήν απόφαση, ο μπρούνο – κατά τ’ άλλα έχουν σωθεί πλήθος τέτοια πρακτικά που η εκκλησία φύλαγε ανά τούς αιώνες με τήν σχολαστικότητα τήν αυτοπεποίθηση και τήν αλαζονεία τής εξουσίας – που έδειξαν και για τίς δικές τους δολοφονίες οι αργότερα χιτλερικοί : υπάρχουν για παράδειγμα τά πρακτικά τών ανακρίσεων και τής δίκης, τόσο τής ιωάννας τής λοραίνης (1431) όσο και τού τομάζο καμπανέλα (στα τελευταία βασίστηκε η μαργαρίτα γιουρσενάρ για ένα δοκίμιό της (βλέπε δική μου ανάρτηση εδώ)) : ένα βιβλίο πάντως εξαιρετικά γοητευτικό από αυτήν τήν άποψη είναι τό «μονταγιού» – μια μελέτη που μεταφράστηκε και στα ελληνικά και είναι βασισμένη στα πλήρη και λεπτομερέστατα σωζόμενα πρακτικά τής ιεράς εξέτασης για τίς ανακρίσεις τών κατοίκων ενός «αιρετικού χωριού» στα πυρηναία τό 1300 : πάντως, ύστερα από προσπάθειες 15 χρόνων ενός επίμονου ερευνητή, βρέθηκε στο βατικανό στις 15 νοεμβρίου τού 1940 μια «περίληψη» τής δίκης τού τζιορντάνο μπρούνο η οποία είναι σαφές ότι βασίστηκε στα «εξαφανισμένα» πρακτικά καθώς έχει στο περιθώριο παραπομπές και σχόλια προς τό αρχικό χειρόγραφο : εκδόθηκε τό 1942 (για περισσότερα, στα αγγλικά, βλ. εδώ)

 μερικές πληροφορίες για τόν μπρούνο αναρτήθηκαν από μένα και στην ανάρτηση που αναφέρω παραπάνω, και τότε τίς έβαλα με αφορμή μια άλλη βασανιστική επέτειο, εξηγώντας κάποια πράγματα για τόν ποιητή tommaso campanella και τόν μαθηματικό galileo galilei που βασανίστηκαν κι αυτοί, τήν ίδια περίπου εποχή ή λίγο αργότερα, από τήν ιερά εξέταση : ο πρώτος γλίτωσε τήν πυρά κάνοντας τόν τρελό και ο δεύτερος ανακαλώντας τά αστρονομικά του συμπεράσματα, με τήν προσθήκη τής τιμωρίας να μην ξαναγράψει ποτέ τίποτα

 η ανέγερση τού αγάλματος τού μπρούνο έγινε στις 9 ιουνίου τού 1889 και συνδέθηκε με τόν αγώνα τών ιταλών πατριωτών για τήν ένωση τής ιταλίας : τό άγαλμα τοποθετήθηκε στην πλατεία τής ρώμης campo defiori στο σημείο ακριβώς που είχε στηθεί, τριακόσια χρόνια σχεδόν πιο πριν, η πυρά : οι εκκλησιαστικές και κοσμικές αρχές έβαλαν όλα τά μέσα για να αποτρέψουν τήν ανέγερση (και μάλιστα εξαιτίας τών αντιδράσεων τού ντόπιου παπαδαριού τό 1885 είχε συσταθεί και μια διεθνής επιτροπή υποστήριξης τού αγάλματος στην οποία συμμετείχαν ο βίκτωρ ουγκώ, ο ερνέστος ρενάν, ο ερρίκος ίψεν και άλλοι) αλλά δεν τά κατάφεραν : τό άγαλμα, έργο τού γλύπτη ettore ferrari, στήθηκε τελικά – και οι ιταλοί πατριώτες πιστοί στη μνήμη ενός φιλόσοφου που η ανεξαρτησία τής σκέψης του πληρώθηκε με τόν φριχτότερο τρόπο γέμισαν κατά τά αποκαλυπτήρια τήν πλατεία με τήν παρουσία τους και με ιταλικές σημαίες (περισσότερα εδώ, και βλέπε και φωτογραφία στο τέλος)

** για τό «άθεες¹», «ερωτικές²», και «ασεβείς³» : τρία παραδείγματα μολονότι αυτοί οι χαρακτηρισμοί ταιριάζουν και στο σύνολο τής σκέψης του :

¹ de l’ infinito universo et mondi (1584) : on the infinite universe and worlds, περί απείρου σύμπαντος και κόσμων (ο σύνδεσμος που παραθέτω είναι από τό βιβλίο «giordano bruno, his life and thought» τής dorothea waley singer (1950), μια βιογραφία τού μπρούνο η οποία έχει και τίς μεταφράσεις τών έργων του στα αγγλικά)
τό έργο αυτό για πολλούς είναι τό κεντρικό τής φιλοσοφίας του καθώς περιέχει μια κοσμολογική αντίληψη που προλαβαίνει τή σημερινή αστροφυσική… ο μπρούνο όχι μόνο αρνείται τήν κεντρική θέση τής γης στον κόσμο πράγμα που ήδη είχε γίνει άλλωστε με τόν κοπέρνικο, αλλά διαγράφει και τήν κεντρική θέση τού ήλιου, καθώς υποστηρίζει τήν ύπαρξη άπειρων ήλιων…

² de gl’ eroici furori (1585) : on heroic frenzies μεταφράζουν οι άγγλοι, περί ηρωικών παθών θα μετέφραζα εγώ (στο λινκ που παραθέτω διαβάζετε τό κείμενο στα αγγλικά)
οι άγγλοι μεταφράζουν τό furori frenzies, δηλαδή μανίες ή φρενίτιδες, στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για τό ερωτικό πάθος – θέμα καθόλου αποδεκτό σε φιλοσοφική διατριβή εκείνα τά χρόνια – (ξέρουμε πόσο ενόχλησε άλλωστε και στη δικιά μας εποχή ο φρόϋντ ή ακόμα περισσότερο ο μαρκούζε με τό «έρως και πολιτισμός» του ας πούμε) και μία από τίς κατηγορίες που συνόδεψαν τόν μπρούνο στην πυρά ήταν αυτή τού «έκλυτου και ανήθικου βίου»

³ la cena de le ceneri (1584) : the ash wednesday supper, η μετάληψη τής τετάρτης τών τεφρών (πρόλογος και μετάφραση στα αγγλικά (σε pdf με παραλείψεις για λόγους κοπυράϊτ))
ανήκει στα έργα που ο μπρούνο δεν έγραψε στα καθωσπρέπει λατινικά αλλά στα βάρβαρα ιταλικά (οι εχθροί του άλλωστε τόν κοροϊδεύανε ότι μιλούσε τά λατινικά με ιταλική προφορά) – αυτό έγινε κυρίως επειδή τό έγραψε στην αγγλία και θέλησε να τό κάνει έτσι πιο εύκολα προσβάσιμο στους μορφωμένους άγγλους που, όπως και η βασίλισσά τους ελισάβετ, χαίρονταν να επιδεικνύουν ιταλομάθεια : ο ίδιος ο τίτλος, ακόμα και με τήν παρήχησή του, προδίνει «ασεβές» περιεχόμενο – ουσιαστικά ο μπρούνο στο έργο αυτό χαρακτηρίζει δευτερεύουσα και ασήμαντη τή διαφορά μεταξύ καθολικών και προτεσταντών για τήν θεία ευχαριστία, συν τό ότι υπάρχει ένας, όχι και τόσο υπόρρητος, συνδυασμός από «τσάϊ σε αγγλικό σαλόνι» με τόν «μυστικό δείπνο», και από «θεία μετάληψη» με τήν «τετάρτη τών τεφρών», μέρα που για τούς καθολικούς σηματοδοτεί τή λήξη τού καρναβαλιού και τήν αρχή τής νηστείας μέχρι τό πάσχα – όλα αυτά η εκκλησία δεν τού τά συχώρεσε, η εκτέλεσή του άλλωστε έγινε (κατά σύμπτωση;) τήν επομένη τής «τετάρτης τών τεφρών» τού 1600 – και μία (άλλη) από τίς κατηγορίες που τόν συνόδεψαν στην πυρά ήταν αυτή τού προτεστάντη, ή «συμπαθούντος», ή και «αναγιγνώσκοντος τόν έρασμο»

 

  

 

.        

μια πρόσφατη βιογραφία από τήν ingrid rowland

«τά ηρωικά πάθη» διάβασμα και/ή αγορά τού βιβλίου

«giordano bruno and the hermetic tradition» τό κλασικό βιβλίο τής frances yates (αγορά ή διάβασμα)

τά βιβλία τού bruno στην σελίδα τής amazon

η σελίδα για τό άγαλμα τού μπρούνο στο βερολίνο

η σελίδα για τόν κρατήρα

giordano bruno net

βλογ και βιβλίο περί

ιταλικό αφιέρωμα στην περσινή επέτειο (αποσπάσματα από τή δίκη : η αντιπαράθεση με τόν μαθητή που τόν κατέδωσε…)

 

 

 

Advertisements

21 Σχόλια »

  1. Έπιασε τόπο εκείνη η κουβέντα (υπομνηστική) που είχαμε κάνει τότε στου Ρογήρου, βλέπω. 🙂

    Σχόλιο από Δύτης των νιπτήρων — Φεβρουαρίου 17, 2011 @ 1:38 πμ | Απάντηση

  2. το θυμάμαι κι εγώ Δύτη, αλλά ήταν παλιότερη όπως κατανοείς η διάθεση για το σημερινό…

    δύσκολες νύχτες πολλά τα δεινά κλπ

    (κι εσύ ξενύχτι ; )

    Σχόλιο από χαρη — Φεβρουαρίου 17, 2011 @ 1:47 πμ | Απάντηση

  3. Εξαιρετικό!!!
    Ευχαριστούμε.

    Σχόλιο από Τσαλαπετεινός — Φεβρουαρίου 17, 2011 @ 2:30 πμ | Απάντηση

  4. να ‘σαι καλά Τσαλαπετεινέ (αδελφέ τού άλλου 🙂 )
    και σ’ ευχαριστώ κι εγώ για την επίσκεψη

    Σχόλιο από χαρη — Φεβρουαρίου 17, 2011 @ 3:42 πμ | Απάντηση

  5. Εξαιρετικό!

    Επιφυλάσσομαι για αναλυτικότερα σχόλια πιο βραδάκι, όταν θα υπάρχει χρόνος και ηρεμία (σχετικά τουλάχιστον).

    Σχόλιο από rogerios — Φεβρουαρίου 17, 2011 @ 6:46 μμ | Απάντηση

  6. Ρογήρε ξέρεις πόσο χαίρομαι να σε βλέπω κι από δω… 🙂 (καλωσήρθες και ξαναέλα όποτε θέλεις! άλλωστε είσαι ο ειδικότερος νομίζω να μιλήσεις για τον μπρούνο
    και τα περιμένω τα αναλυτικά 😉 )

    Σχόλιο από χαρη — Φεβρουαρίου 17, 2011 @ 6:55 μμ | Απάντηση

  7. Κρατώ απ΄αυτή την εξαιρετική ανάρτηση του Τζ.Μπρούνο πιο πολύτις δυο φράσεις που έχεις με κεφαλαίο.

    Y.G.Στο πέμπτο βιντεάκι ο Τζιαν Μαρία Βολοντέ δεν είναι που κάνει τον Τζ.Μπρούνο? Συγκινήθηκα. Κάποτε πριν πολλά χρόνια είχε παιχτεί αργά το βράδυ η σειρά αυτή σε κρατικό κανάλι θυμάμαι.

    Σχόλιο από renata — Φεβρουαρίου 17, 2011 @ 7:18 μμ | Απάντηση

  8. Ρενάτα σ’ ευχαριστώ

    ναι στο 6ο και 7ο (και στο 2ο είναι μια αναφορά στο βιβλίο «ποιος φοβάται τον τζ. μπρούνο» που δείχνει εικόνες από ένα κόμιξ που είχε σα βάση την ταινία, ή κάπως έτσι 😦 )

    αλήθεια την ήξερες την ταινία; εγώ δεν την είχα ξαναδεί (βρήκα τον βολοντέ συγκλονιστικό σαν μπρούνο, στ’ αλήθεια γίνεται συγκινητικό το πόσο πρέπει να’χε δουλέψει τον ρόλο του – τού έχει δώσει αυτή τή «χαρά τής ζωής» και το «παιδιάστικο» που πρέπει να τον χαρακτήριζαν…

    Σχόλιο από χαρη — Φεβρουαρίου 17, 2011 @ 7:48 μμ | Απάντηση

  9. Διαβάζοντας ξανά εκείνη την παλιά ανάρτηση σκεφτόμουν πως πρέπει να χαίρεσαι που απουσιάζουν τελευταία οι οδοστρωτήρες και γλιτώνεις από την παιδική χαρά. Ζούμε όλοι τα δικά μας άσματα, καθόλου ηρωικά, σε διαβεβαιώ, ίσως και λίγο πένθιμα…

    Από την άλλη ανάρτηση για τα βασανιστήρια κρατάω μερικές σπουδές διαχρονικής εξουσιαστικής σημειολογίας («του φορτώσανε και ό,τι άλλο μπορούσανε περί ανήθικης ζωής και λοιπά…») και από αυτήν το συμβολισμό: φωτιά που δεν φωτίζει καίει…Τα λόγια μας, τη σκέψη μας, να μην τα απαγορεύσουν, να ξαναβρούμε όμως και τα ακρωτηριασμένα από το φόβο χέρια μας που θα ανάψουν τη φωτιά…

    (ελπίζω να μην φύγω πριν σε δώ!)

    Σχόλιο από silentcrossing — Φεβρουαρίου 17, 2011 @ 8:47 μμ | Απάντηση

  10. Silent σού’χω ξαναπει νομίζω ότι μού λείπεις, κι εσύ και όλη η «παιδική χαρά» (πώς δεν θυμάμαι την τραμπάλα και την τσουλήθρα που κάναμε σ’ εκείνο το ποστ που λες (για τον καμπανέλα εννοείς, έτσι ; ) για να «ξορκίσουμε τον τροχό»…)
    έχεις δίκιο για τα πένθιμα (και τα ηρωικά πιθανώς 🙂 )

    νόμιζα, να σού πω την αλήθεια, ότι είχες ήδη φύγει (εγώ γυρίζοντας ήμουν πηγμένη) ελπίζω να συνέλθουμε συντόμως όλοι (χρωστάω επισκέψεις, το ξέρω) και να τα πούμε τελοσπάντων (όπως θέλεις!)

    Σχόλιο από χαρη — Φεβρουαρίου 17, 2011 @ 11:13 μμ | Απάντηση

    • Είμαι εδώ, για λίγο όμως ακόμα. Η «τρελοπαρέα» νομίζω περνάει δύσκολα, αλλά θα κάνω μία προσπάθεια συσπείρωσης «με όπλο μας το κρασί» 🙂

      Σχόλιο από silentcrossing — Φεβρουαρίου 18, 2011 @ 12:06 πμ | Απάντηση

  11. για λογαριασμό τού μπρούνο (!) (ναι, γιατί για λογαριασμό δικό μου δεν τό’χω κάνει ποτέ δλδ…)
    να ευχαριστήσω για τά τρία τιτιβίσματα (Ρενάτα ξέρεις εσύ 🙂 ) προς αυτή τήν ανάρτηση

    να ευχαριστήσω σαφώς τον Δύτη για το μπαζάρισμα τής ανάρτησης

    και να ευχαριστήσω και τον/την/τούς άγνωστούς μου (γιατί δεν έχω εγώ φατσόμπουκο…) που το επισήμαναν και εκεί και έρχονται κι από κει αναγνώστες (πολλοί!)

    ας τον γνωρίσουμε καλύτερα τον μπρούνο, και ξέρω ότι συμφωνείτε

    Γι’ αυτό και χαίρομαι που τα καταφέρατε εσείς και, δυο μέρες τώρα, αυτή η ανάρτηση είναι στα top-posts τής w.p. (είναι σαφές στίς φίλες και τούς φίλους τών κήπων ότι εδώ γράφουμε άσχετα από τήν «πλατιά» ή μη «αποδοχή» : Όμως σ’ αυτήν ειδικά τήν περίπτωση «η πρόσληψη» μ’ ενδιέφερε, και το ενδιαφέρον με συγκίνησε (ομολογώ 😥 )

    ένα μεγάλο ευχαριστώ

    Σχόλιο από χαρη — Φεβρουαρίου 18, 2011 @ 5:07 μμ | Απάντηση

  12. Χάρη, εγώ ευχαριστώ για το ποστ !

    Σχόλιο από renata — Φεβρουαρίου 18, 2011 @ 5:37 μμ | Απάντηση

    • να μη με συγκινείς εσύ! (σ’ έχω βάλει στο μάτι κι από ρήντερ μεριά 😀 )

      Σχόλιο από χαρη — Φεβρουαρίου 18, 2011 @ 5:43 μμ | Απάντηση

  13. Γεια σου Χάρη, εξαιρετικό το ποστ (όταν βρω λίγο χρόνο θέλω να ψάξω περισσότερο τα λινκς) και ενδιαφέρον το ότι είναι στα top-posts (!). Μπορεί εσύ να γράφεις άσχετα με την αποδοχή, αλλά το ότι έχουν αποδοχή τέτοια κείμενα είναι ένα αισιόδοξο μήνυμα.

    Επειδή τον τελευταίο καιρό περνάω αθόρυβα από τους κήπους σου, θα ήθελα να σε ευχαριστήσω που πάντα έχουν κάτι καλό για τους επισκέπτες τους 🙂

    ΥΓ. Φαίνεται πως κάπως μπλέξαμε όλοι, αλλά που θα πάει θα τα καταφέρουμε να τα πούμε κάποια στιγμή από κοντά, ε;

    Σχόλιο από Post.Scriptum.Inter-Action. — Φεβρουαρίου 20, 2011 @ 4:58 μμ | Απάντηση

  14. psi-a σ’ ευχαριστώ 🙂 και χαίρομαι που σε βλέπω 😀 και θέλω να σου πω τόσα που δεν μού’ρχεται τίποτα τώρα! 😆

    μπλέξαμε δε λες τίποτα… Κι εγώ ελπίζω να ξελασκάρουμε όλοι κάποια στιγμή και να τα πούμε καλύτερα! (κι έχουμε και παιδί στρατευμένο, τι να κανει κι αυτός ο head…)

    χρωστάω κι επισκέψεις, και mail, κι ένα σωρό πράγματα κι εγώ (αν κι έχω έρθει αμίλητη για λίγο σε όλους σας – αλλά δεν αρκεί. Θέλω να γράφω με ησυχία όμως… – ξέρω ότι καταλαβαινόμαστε – αλήθεια, εσύ με τα παλαβά εκείνα τα επαγγελματικά (τών «λογικών») άρχισες να βγάζεις καμιάν άκρη; 👿 ) το εύχομαι

    κουράγιο, φιλιά 😀

    Σχόλιο από χαρη — Φεβρουαρίου 20, 2011 @ 5:51 μμ | Απάντηση

  15. Reblogged στις agelikifotinou.

    Σχόλιο από ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΦΩΤΕΙΝΟΥ — Φεβρουαρίου 17, 2016 @ 7:08 πμ | Απάντηση

  16. […] σημειωματαριο κηπων […]

    Πίνγκμπακ από giordano bruno 411 | Αέναη κίνηση — Φεβρουαρίου 18, 2016 @ 1:38 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: