σημειωματαριο κηπων

17 Μαρτίου 2010

σωστή (επιτέλους) η αναφορά στο λά.ο.σ., αλλά λά(θ)ος η προσφυγή στη γλωσσολογία

 

        
 

   τό ποστ αυτό αποτελεί μια κάπως εκτεταμένη απάντηση απλώς στο σχόλιο τού φίλου μου τού psi-a για τό UPDATE τών σχολίων σε προηγούμενο ποστ (27. 2.) που έλεγε μεταξύ άλλων («επειδή δεν πιστεύω πως είναι ακίνδυνες οι κουτοπόνηρες μπουρδολογίες τών ακροδεξιών…»)  ότι : ο σφετερισμός απ’ τή μεριά τών ναζιστών στην γερμανία τής λέξης σοσιαλισμός («εθνικο-σοσιαλιστές») δεν απέχει και πολύ από τόν σφετερισμό εκ μέρους τής ελληνικής ακροδεξιάς τής λέξης λαός  … Η εκτίμηση δηλαδή – και ο φόβος – που είχαν προς τόν σοσιαλισμό οι χιτλερικοί συναντά κατά τή γνώμη μου αβίαστα τήν εκτίμηση και τόν φόβο  τών μελών τού λά.ο.σ. προς τήν ίδια την έννοια τού λαού… (κλπ, κλπ).

   Αυτά για όσους βαριούνται να ανατρέξουν σε κείνη τήν ανάρτηση, όπου υπήρχε και μια επίθεση (παράπονο ; !) προς τήν αριστερά (μας ; …) ότι δεν αμφισβητεί ουσιαστικά και μεγαλοφώνως τόν σφετερισμό αυτόν (ονόματος – πολύ φορτισμένου ονόματος) που επιχειρεί τό λά.ο.σ.

   Χτες είδα (εδώ) τήν επίθεση που έκανε λοιπόν ο Αλέξης Τσίπρας στο λά.ο.σ., και πολύ χάρηκα, τό ομολογώ.

   Χάρηκα υπό όρους όμως γιατί οι σύμβουλοί του στα γλωσσικά (και δεν είναι κακό ένας αρχηγός κόμματος να έχει συμβούλους για διάφορα θέματα, πολύ καλό είναι να παραδέχεται ότι δεν τά ξέρει και όλα) άφησαν τήν γλωσσική τους συνείδηση να σκεπάσει κάπως τήν υπόλοιπη :

   Ας ξαναδούμε όμως τό βίντεο : 

 

   καλή η αρχή : – και η αρχή είναι κατά τή γνώμη μου τό ουσιαστικό μέρος τής τοποθέτησης : δεν θα σάς πούμε ποτέ λαό – ο ελληνικός λαός δεν θα σάς πει ποτέ «λαό».  Καταλαβαίνω πως αν ο κύριος Τσίπρας ήθελε να συνεχίσει με τήν ίδια ένταση θα αναγκαζόταν να χρησιμοποιήσει όμως πιθανόν και άλλες λέξεις, πλην τού «κουτοπόνηρου», όπως πιχι «σφετερισμός», άσε που θα πηγαίναμε και σε «φιλοσοφικότερες» αναλύσεις που και δεν ενδείκνυνται για τά έδρανα τής βουλής (μας), και δεν προκαλούν και τήν πλατιά (λαϊκή) αγαλλίαση που επιφέρει η καθαρή επιστημοσύνη. Στην επίκληση όμως γλωσσικών επιχειρημάτων παρακάτω υπάρχει μια μικρή παγίδα που πιστεύω ότι κανείς δεν θα τήν ήθελε (ως μέρος τών επιχειρημάτων του) – γι’ αυτό τήν εκθέτω :

   είναι σωστό από γλωσσική άποψη ότι στα ελληνικά συμβαίνει αυτό τό φαινόμενο, όταν δίνουμε σ’ έναν άνθρωπο τό όνομα ενός πράγματος, ενός θεσμού, ή και ενός επιθέτου ακόμα (νομίζω μάλιστα πως και ο καβάφης είχε γράψει κάτι σχετικό σ’ ένα από τά, επικαιρικά, πεζά του – και αν θυμάμαι καλά εκεί στήριζε και τήν άποψή του ότι τό όνομα Χρήστος πρέπει να γράφεται Χρίστος διότι προέρχεται από τό, αρχαίο επίθετο που έγινε μετά ουσιαστικό, Χριστός) (τώρα βέβαια ξέρουμε από «τήν πέτρα τήν αρχαία» (που βρέθηκε μάλλον εντωμεταξύ και μάλλον δεν τήν ήξερε ο καβάφης) ότι και τό Χρήστος σωστό είναι, διότι προέρχεται από τό επίθετο «χρηστός» («χαιρε χρηστε» που λέει και μια πλάκα επιτύμβια, η οποία μπορεί και στο κύριο όνομα τού ανθρώπου να αναφερότανε και να μην τόν χαρακτήριζε απλώς χρηστόν άνθρωπο (ιδέα μου βέβαια – άλλο που δεν υπήρχαν τότε τόνοι, για να ‘μαστε σίγουρες)).

   Έτσι λοιπόν συμβαίνει { όπως σωστά συμβούλεψαν (υποθέτω) τόν σύντροφο Τσίπρα } και με τό Σταύρος που προέρχεται από τό σταυρός, και με διάφορα άλλα ονόματα ανθρώπων σίγουρα : όταν βαφτίζουμε ένα παιδί, ανεβάζουμε συνήθως τόν τόνο τής λέξης απ’ τήν οποία θέλουμε τό όνομα να προέρχεται. Μια που τό όνομα (για να πάμε και στον  κύριο Βιτκενστάιν) είναι «ένα δώρο που κάνουν οι γονείς του στον καινούργιο άνθρωπο, και με αυτό τρυφερά τό περιβάλλουν (ή κάπως έτσι)». Μόνο που…

   …κανείς (ούτε βεβαίως η μαμά-Ελλάς) δεν έδωσε κανένα όνομα «ως δωράκι» (κιόλας) στο κόμμα τού κυρίου Καρατζαφέρη, ούτε και κάνας άλλος κάτοικος αυτής τής χώρας προέβη σε τέτοια ονοματοθεσία : ούτε καν ο ίδιος ο κύριος Καρατζαφέρης δεν τόλμησε να ονομάσει τό κόμμα του λαός : τό όνομα που έδωσε εκείνος στον εαυτό του ( = τό κόμμα του / η αλλοτροίωση και ο ετεροκαθορισμός εδώ είναι πλήρης/ ) είναι ένα όνομα (σιδηρόδρομος), τού οποίου τά αρχικά θα μπορούσαν, αν κάποιος ήθελε, να συμπίπτουν ηχητικά (μόνο) και κάτω από ορισμένους όρους, με τό ουσιαστικό λαός. Κουτοπονηριές δλδ όπως επισημάνθηκε δις ή τρις νομίζω. Δεν λέγεται λοιπόν λαός τό κόμμα τών ακροδεξιών στην ελλάδα (ώστε να τού ανεβάσουμε τόν τόνο κατά τόν γλωσσικό κανόνα) : διότι συν τοις άλλοις (και κάποιον φόβο γελοιότητας μπορεί σίγουρα να τόν έχουν)  δεν έφτασε και τό θράσος τών (κακάσχημων) αδώνηδων μέχρις εκεί : λέγεται λαϊκός ορθόδοξος συναγερμός – και από αυτήν τήν άποψη πολύ σωστά συμπλήρωσε ο Τσίπρας στο τέλος ότι, αν θέλουν κάτι συντομότερο, να τούς λέμε συναγερμό, που παραπέμπει και στις ρίζες τής συντηρητικής παράταξης μετά τόν εμφύλιο…  

   επιπλέον, έτσι τό συντομευμένο θα τούς συνοψίζει και θα τούς συμβολίζει και με μεγαλύτερη ακρίβεια, χωρίς σφετερισμούς (οι οποίοι δεν κοροϊδεύουν κιόλας, μεταξύ μας, κανέναν που δεν είναι έτοιμος από καιρό, και εκ προοιμίου, να κοροϊδευτεί).

  

 

     

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

17 Σχόλια »

  1. Καλημέρούδια!
    Τα θέματα ονομασίας είναι πολιτικά και μόνο. Η γλωσσολογία έπεται για να υποστηρίζει τις όποιες θέσεις.
    Ετσι δεν έχουμε «Χρίστο» για να μην προσβάλουμε τα χριστιανικά ήθη, το ελληνικό κράτος δεν δέχεται τη χρήση «Μακεδονίας» από άλλους λαούς, η αριστερά δεν δέχεται το «Λαός» για τους ακροδεξιούς.
    Αλλά δεν έχουμε κανένα πρόβλημα για την Τρίπολη Λιβύης και Νίκαια Γαλλίας. Όσο για τη μεταφορά τόνου, κανένας δεν διαμαρτυρήθηκε στην Ελληνική Αστυνομία που ο τόνος υπάρχει στο Α του «ΕΛΑΣ» και δεν ζητάμε να αποκαλείται «έλας».
    Ίσως γιατί στο πίσω μέρος του μυαλού μας έχουμε αποδεχτεί πως η αστυνομία είναι η γνήσια έκφραση της Ελλάδας…

    Σχόλιο από gatouleas — 17 Μαρτίου 2010 @ 11:05 πμ | Απάντηση

  2. Γεια σου Γατουλέα!

    πολιτικά είναι, σίγουρα. (και «φιλοσοφικά» θα έλεγα αν ήθελα να το τραβήξω όσο πάει – και «πάει», αμ δεν πάει; ) Η αντίρρησή μου εδώ είναι, ακριβώς, ότι η γλωσσολογία δεν «παίζει» καθόλου, και ούτε καν «υποστηρίζει» τη θέση (μας!) σ’ αυτό τό ζήτημα, (είναι απλώς μια εντυπωσιακή, επιστημονικής καταγωγής κορώνα, που μπορεί να βρίσκει όμως (ως κορώνα) «πλατιά λαϊκή ανταπόκριση») διότι ακριβώς τό κόμμα τού νεοφύρερ αυτουνού δεν (τόλμησε να) ονομαστεί καν αρχικά «λαός» (για να τού ανεβάσουμε τον τόνο λόγω «γλωσσολογικών» κανόνων)…

    Απλώς ο Τσίπρας θα έπρεπε, αν ήθελε να μιλήσει ουσιαστικότερα, να στηρίξει τη θέση του σε ιδεολογικούς-θεωρητικούς-φιλοσοφικούς (τι να κάνουμε, για κόμμα τής αριστεράς μιλάμε, αν δεν μιλήσουν αυτοί έτσι, ποιοι θα μιλήσουν;…) όρους, και να πει – πιχι – ότι «δεν θα σάς πούμε ποτέ λαό γιατί, χρησιμοποιώντας κουτοπόνηρα τά αρχικά σας, σφετερίζεστε («κουτοπόνηρα, είπαμε») τό νόημα μιας λέξης τής οποίας αντιμάχεστε εξαρχής και από καθέδρας και από κλίνης και τραπέζης και απριόρι (που λένε και οι φιλόσοφοι) τήν έννοια, τήν αξία αλλά και τα συμφέροντά της… και ο σφετερισμός αυτός δεν είναι καν δική σας εφεύρεση αλλά ιστορικά ενσωματωμένος στην ίδια τήν ιδεολογία τού φασισμού» – και αν χρειαζόταν να φέρει και παραδείγματα από (προηγηθέντες) λαϊκισμούς, (και χιτλερ και μουσολίνι) (και πάει λέγοντας). ζητάω πολλά από μια παρεμβασούλα «ειρήσθω εν παρόδω»; πιθανόν, αλλά αυτό ήταν απλώς το θέμα τού ποστακίου…

    Στα άλλα ονόματα που αναφέρεις, και που καθόλου δεν μάς ενοχλούνε (και δικαίως…) να προσθέσω και τίς (βόρειο)αμερικάνικες «αθήνες», «ιθάκες»,κλπ

    για τήν ονομασία τής αστυνομίας : στο αρχικό ποστ – όπου και έγινε το σχόλιο τού psi-a απ’ το οποίο πήρα την ιδέα για τό σημερινό – έχω πει κι εγώ κάτι κάτι γιατί προσωπικά δεν με ενόχλησε (αρχικά, και μόνο) η συμβολική παραπομπή στη μαμά-ελάς : (βλ. «…που βρήκαν ως νέο όνομα για τήν αστυνομία τό ελάς, και τό κατανοήσαμε και αυτό, ήταν διαφορετικό άλλωστε και τό φύλο : εκείνος ήτανε ο ελάς, παρηγορηθήκαμε ότι υπήρχε διαφορά στο άρθρο…»

    Και (βεβαίως) να σε καλωσορίσω για την (και «από δω») πρώτη επίσκεψη 😉

    πολλά φιλιά 😀

    Σχόλιο από χαρη — 17 Μαρτίου 2010 @ 12:00 μμ | Απάντηση

  3. σ’ ευχαριστώ χάρη για τη μεγάλη απάντηση στο μικρό σχόλιο, το οποίο απευθυνόταν στον κο τσίπρα (από έναν φαν των κήπων) 🙂

    …και τον φαντάζομαι να λέει στη βουλή το «κατεβατό» που αναφέρεις ακριβώς στο πιο πάνω σχόλιο. ναι, θα είχε μιλήσει ουσιαστικότερα αλλά θα γελάγαμε ακόμα, γιατί δεν μας έχει συνηθίσει κανείς σε τέτοιες εκπλήξεις.

    πάντως υπάρχουν και λόγια που αρέσουν στο λαό (και στον λάος):

    τεσπα, αδυνατώ να συγκεντρωθώ σε όλα αυτά γιατί οι εξελίξεις στα δικά μου (ξέρεις εσύ) τρέχουν με απίστευτες ταχύτητες. θα τα ξαναπούμε με την πρώτη ευκαιρία (άσε που μπορεί να έχω και περισσότερο χρόνο για να κάνω βόλτες στους κήπους :))

    υγ. ξέρεις …και εγώ έχω όνομα σιδηρόδρομο 🙂

    Σχόλιο από Post.Scriptum.Inter-Action. — 17 Μαρτίου 2010 @ 9:05 μμ | Απάντηση

  4. πσί-α :

    😆

    (τώρα μ’ έπιασες πσιλοαδιάβαστη…)

    αλλά εσύ δεν βλάπτεις τον λαό (στον σιδηρόδρομο αναφέρομαι τώρα 😀 ) (για τά άλλα που πιθανόν να βλάψουν εσένα, είπαμε μπορεί και να ωφελήσουν τη Συρία 😉 )

    Σχόλιο από χαρη — 17 Μαρτίου 2010 @ 10:15 μμ | Απάντηση

  5. Εγώ θα βγω εκτός ύλης, αλλά θυμήθηκα ένα άλλο σιχαματάκι (πολλά νεύρα έχω σήμερα, αν σου κάνει μήνυση στείλτον σε ‘μένα) που έχει φετίχ με τη λειτουργία των θεσμών. Ε, ξέρετε ποιον εννοώ!

    (το δικό μου τεκμήριο είναι κάπως κρυόκωλο, αλλά δεν έβρισκα κάτι άλλο πρόχειρο):

    Σχόλιο από silentcrossing — 18 Μαρτίου 2010 @ 4:53 μμ | Απάντηση

  6. silent merci : (δεν σταματεί, δεν σταματεί, και την τυρόπιττα αγαπεί) 😆 (ξέρεις εσύ!, και δεν είναι και πολύ κρυόκωλοι αυτή τή φορά οι αρβύλες επειδή δεν γελάγαν μόνο από μόνοι τους αλλά χορεύαν κιόλας…)
    😆 😆 😆

    ps : νεύρα;;; ουίσκι!!! : έστειλα ήδη 😉

    Σχόλιο από χαρη — 18 Μαρτίου 2010 @ 5:08 μμ | Απάντηση

  7. Δεν ξέρω γιατί, αλλά ενώ μέχρι πρόσφατα απλά τον περιφρονούσα πια νομίζω ότι τον μισώ. Είμαι καλά φίλη μου;
    Και όσο για τα ουίσκι, τι να σου κάνουν κι αυτά (τα ιλουστρασιόν); Εδώ όπως καταλαβαίνεις εμείς χρειαζόμαστε λίτρα απόσταξης τελευταία…

    (με νέεες εξελίξεις σήμερα, θα προτείνω σε κάποιον άλλο κύριο που τριγυρνά εδώ γύρω να βάλουμε στοίχημα ποιος από τους δυο μας θα έχει πιο σύντομα ελεύθερο χρόνο να αράζει στους κήπους!)

    Σχόλιο από silentcrossing — 18 Μαρτίου 2010 @ 5:57 μμ | Απάντηση

  8. ω, σας παρακαλώ Κύριε, με συγκινείτε 🙂 να αράζετε στους κήπους ελευθεροχρονίως; φέρνω παγκάκια με μαξιλάρια, αλλά δεν θέλω να γίνει με τούς όρους (εργασιακής) απελευθέρωσης που υπονοείτε…
    😦
    όσο για τα ποτά, τέρμα τα χάρτινα εντός ολίγου, έρχονται μπουκάλια και ποτήρια γυάλινα (btw ήμουνα από τά μέρη σας και κάτι άκουσα για φυγή στα ξένα : κι εσείς;;;; καλά ο πσια μάς πσιλοειδοποίησε…)

    φιλιά

    Σχόλιο από χαρη — 18 Μαρτίου 2010 @ 6:15 μμ | Απάντηση

  9. Silent (τώρα το βρήκα, με αφορμή την ανάλογή σου έμπνευση) αφιερωμένο εξαιρετικά λοιπόν σε σένα, και τον Psi-a 🙂

    ( update και τα λογάκια

    Σαν με ρώτησαν για το τι ζητάς
    Τους απάντησα πως θέλεις να μας φας
    Δεν του φαίνεται απόρησαν αυτοί
    Είναι μορφωμένο ετούτο το παιδί.

    Εσύ σουνα ο Χριστιανός ο σερ ιδιοκτήτης
    Και ήμουνα ο άθεος ο κόκκινος αλήτης
    Και σαν εμένα από ζωές ολόκληρος πλανήτης

    Τώρα έκαμες και πάλιν εκλογάς
    Με κυβέρνησες όπως τις προτιμάς
    Κι απ τον ιδρώτα μας που πάντοτε μασάς
    Και μας έκλεξες δικούς σου γάιδαρους εμάς.

    Σαν δεν περάσει το καλό θα μπει η ρουφιανά σου
    Είναι γνωστή η φάρα σου, γνωστή κι η αφεντιά σου
    Μα θε να γίνουν σύγνεφο εσύ και τα δικά σου…

    Και καμώνεσαι πως μας αγαπάς
    Και η σκέψη σου όλο προς δυσμάς,
    Και προς ανατολάς καμμιά φορά
    Σαν μας ντύνεσαι και τον αριστερό
    Ονειρεύεσαι τον ιστορικό συμβιβασμό.

    Εσύ σαι ο πιο δυνατός σιόρ ιδιοκτήτη
    Και μεις οι άλλοι είλωτες χωρίς δικό μας σπίτι
    Μα θε να τον αλλάξουμε ετούτο τον πλανήτη )

    Σχόλιο από χαρη — 18 Μαρτίου 2010 @ 7:14 μμ | Απάντηση

  10. α, μια χαρά είναι εδώ 🙂

    χάρη, φέρνουμε τα ποτά. εσύ ετοίμασε τα παγκάκια με τα μαξιλάρια και βάλε μουσική (αλλά όχι τη λειτουργία των θεσμών του τυρόπιτα).

    τι σχέση έχουν όλα αυτά τα σχόλια με το λάος δεν ξέρω, αλλά εσύ κάπως θα τα συνδέσεις (με τους ελεύθερους συνειρμούς σου) 🙂

    Σχόλιο από Post.Scriptum.Inter-Action. — 18 Μαρτίου 2010 @ 9:16 μμ | Απάντηση

  11. καμία σχέση psi-a έχουμε ξεφύγει πλέον και από τον κύριο-λάος και από τόν κύριο-τυρόπιττα όπως έχει γίνει φανερό, το βράδυ αυτό είναι πλέον τσάρκες από ποτό σε ποτό α-λα-αντιπ 🙂 προς τιμήν τού εντός ολίγον εορτάζοντος, στον οποίο και αφιερώνεται το κάτωθι :

    (στο χρώσταγα αφού ΤΟΥΣ χρωστάω στην αφεντιά σου…)

    Σχόλιο από χαρη — 18 Μαρτίου 2010 @ 10:07 μμ | Απάντηση

  12. Καταρχάς βοήθεια! Το ορκίζομαι ότι έχω κλείσει και διπλοτσεκάρει όοοοοοολα τα σημερινά βίντεο κι όμως στο πισι μου ακούγεται ο σιόρ ιδιοκτήτης. Πάει, λάλησε εντελώς ο φίλος σας. Κατά τα άλλα, και επειδή αρκετή μαύρη μαυρίλα πλάκωσε, μαύρη σαν καλιακούδα, θα ψάξω να σας αφιερώσω ένα ανεβαστικό του Νικόλα. Για να δω…μούμπλε μούμπλε…καλά, τι ανεβαστικό του νικόλα να βρω κι όλας, τέλος πάντων…α, με το συμπάθειο κι όλας, αλλά ποιος χέστηκε για το λάος…α, κάτι βρήκα:

    (εντάξει, δεν είναι αυτό που λένε έξω ντέρτια και καημοί, αλλά άντε αν βρεις χαρούμενο κομμάτι του συγχωρεμένου…)

    Σχόλιο από silentcrossing — 18 Μαρτίου 2010 @ 10:28 μμ | Απάντηση

  13. Silent αρκούντως ανεβαστικό όντως για τον συχωρεμένο
    ΑΛΛΆ πρόσεξε τώρα το ΑΠΟΛΥΤΟ ΑΝΕΒΑΣΤΙΚΟ : η Μαυρη Γάτα στο πλάι ακριβώς από τόν Νικόλα την ώρα που τραγουδάει
    (η γάτα στα γουίτζετς ντε) ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΠΛΑΪ ΤΟΥ ΑΚΡΙΒΏΣ ΚΑΙ ΚΡΑΤΑΕΙ ΤΟΝ ΡΥΘΜΌ

    μη μού πεις ε;;;;
    😆 😆 😆

    (δυστυχώς βοήθεια γι’ αυτό που σε βρήκε, δεν ξέρω.(μια φορά που μού’χε συμβεί το αντίστοιχο ήταν επειδή είχα κάνει τη σελίδα του γ.τ. μινιμάιζ κι ώσπου να την βρώ νόμιζα ότι κάτι ήπια και δεν θυμόμουν τί (ήμουν και πιο άσχετη δλδ απ’ ό,τι άσχετη είμαι τώρα…)

    Σχόλιο από χαρη — 18 Μαρτίου 2010 @ 10:45 μμ | Απάντηση

  14. Τέλειο, τέλειο, τέλειο!!! Την έχεις εκπαιδεύσει καλά βλέπω την κατσούλα!
    Καλημέρες βρε Χάρη!

    Σχόλιο από silentcrossing — 19 Μαρτίου 2010 @ 11:18 πμ | Απάντηση

  15. 😀
    καλημέρα καλησπέρα (ελευθερώθηκες απ’ τόν «ιδιοκτήτη» φαντάζομαι πια)
    👿
    όσο για το γατουλάκι – παλιά μας τέχνη κόσκινο

    Σχόλιο από χαρη — 19 Μαρτίου 2010 @ 5:23 μμ | Απάντηση

  16. χάρη σ’ ευχαριστώ για την απολαυστική αφιέρωση (mecano)

    και ο ανεβαστικός Σάλιαγκας με τη γάτα μια χαρά είναι 🙂

    «Γκρεμίστε τα τρελάδικα
    Και κάντε τα χοροπηδάδικα»

    τα λέει με δύο στίχους ο άνθρωπος και εγώ ξημεροβραδιάζομαι στα μπλογκς 🙂

    Σχόλιο από Post.Scriptum.Inter-Action. — 19 Μαρτίου 2010 @ 8:33 μμ | Απάντηση

  17. να μην ευχαριστείς είπαμε, (για τους mecano σου) Ψια 😆

    Σχόλιο από χαρη — 20 Μαρτίου 2010 @ 9:14 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Γράψτε απάντηση στο Post.Scriptum.Inter-Action. Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: